STAN BORYS i jego debiut poetycki

Stan Borys "Co jest urokiem tego życia"
ISBN 978-83-7495-771-7

Stan Borys spośród swoich różnorodnych talentów wybrał tym razem publikacje pierwszego w dorobku tomiku poetyckiego. CO JEST UROKIEM TEGO ŻYCIA. Znajdują się tam jedne z pierwszych wierszy z lat 60. i najnowsze z 2009 roku. 

Tomik jest starannie wydany i pięknie ilustrowany w większości pracami zaprzyjaźnionego ze Stanem Borysem Rafała Olbińskiego. Autorami pozostałych ilustracji są: Joanna Bojar-Antoniuk, Agata Budyn, Maria Fuks, Sylwia Horosz, Dorota Kenar, Shamil Najafzada, Marek Bazylow, Andy Gryniuk i Andrzej Winiarz.

Stan Borys to artysta niezwykle utalentowany, nieziemsko pracowity i wrażliwy bez umiaru. Prawie od dziecka uprawia yogę, jest wegetarianinem i nie pije. Jest także kawałkiem historii polskiego rockandrolla. Pracował z Nalepą (formacja Blackout), miał swój zespół (Bizony), poczem występował jako solista aby przed wyjazdem na stałe do Stanów Zjednoczonych w 1975 roku zostać filarem polskiej rock-opery "Naga – Ballada o ludziach". Opuszczając Polskę Stan Borys był artystą nagrodzonym wielokrotnie w kraju i zagranicą. W 1968 roku za piosenkę "To ziemia" Juliusza Loranca i Jonasza Kofty otrzymał nagrodę dziennikarzy w Opolu. Bardzo ważną i lubianą przez Stana Borysa jest II nagroda na V Olimpiadzie Piosenki w Atenach w roku 1972.

ilustracja Rafała Olbińskiego

Wiersz z 1964 roku napisany w Rzeszowie brzmi tak:

CMENTARZE

Na cmentarzach
konwie płaczu
na cmentarzach
krzewy łez
zastygły płomień
zasuszona pamięć
staruszka śmierć
ściele nowe groby
pod drzewem siada
- chichocze
zajada bułkę z kiełbasą
wyczekuje

Rzeszów 1964
Praktycznie u szczytu sławy Stan Borys przenosi się na stałe do Stanów Zjednoczonych w 1975 roku. Parę lat później w chicagowskim Copernicus Center wystawia opracowane przez siebie ze swoją muzyką przedstawienie "...piszę pamiętnik artysty – hańba temu, kto o tym źle myśli”. W całości oparte na twórczości Cypriana Kamila Norwida. Generalnie całe życie Stana Borysa jest wypełnione poezją w każdej możliwej formie, przyszedł więc czas na publikacje autorskich wierszy. Oto wiersz z 1983 roku z okresu przed wystawieniem "Pamiętnika artysty".

POST SCRIPTUM

nie mam ojca ni matki
siostry brata ciotki żony
Ojczyznę pozostawiłem
c z y h a j ą c y m
na łaskę losu
pastwienie ocalenia
marionetkowych bohaterów
co na każdym rogu ulicy
fałszują narodowe hymny
wypinając piersi do orderów
zjadam chmury
piję deszcz
zmiłuj się
nade mną.

Evanston, maj 1983

Ilustracja Marii Fuks ze sportretowanym Stanem Borysem

Premiera tomiku odbyła się w Warszawskim teatrze Kamienica. Wiersze Stana Borysa czytali aktorzy i jego przyjaciele: Tomasz Stockinger, Tomek Bednarek, Karol Strasburger, Kasia Chrzanowska, Roch Siemianowski, Bella Olejnik, Wojciech Fibak, Katarzyna Grochola, Marek Siudym. Namówiony przez przyjaciół Stan Borys zaśpiewał na tym spotkaniu utwór "Jaskółka uwięziona" mistyczny i dziś już legendarny a nagrodzony na festiwalu w Opolu w 1973 roku tuż przed wyjazdem do USA nagrodą dziennikarzy.
Cały ten tomik to opowieść o życiu i stanach Stana Borysa, a o poezji tak mówi sam Stan Borys:

"Jedną z wyższych form medytacji może być również czytanie poezji."
 "Nauczyłem się śpiewać i tak na skrzydłach poezji unoszę się do dziś."

 Śpiewającego Stana Borysa można będzie wysłuchać już 20 marca, 2010 w Centrum Polsko-Słowiańskie, na Brooklynie.

Czytanie poezji i spotkanie z ich autorem natomiast odbędzie się w Galerii Kuriera w piątek 26 marca wieczorem.

video z promocji książki w teatrze Kamienica

wywiad dla Plejady

zbiór bodaj najlepszych tekstow i wywiadów

i więcej ...

Artyści - kolekcjonerzy - kolekcje

Feliks Brudek i jego obrazy w kawiarni Starbucks

Feliks Brudek

Wystawy organizowane przez Janusza Skowrona w kawiarni Starbucks na Greenpoincie, mają już swoją tradycję i publiczność. Tym razem pokazuje nam malarstwo 96. letniego Feliksa Brudka. 

Feliks Brudek mieszkający od wielu lat na Greenpoincie przybył do Stanów Zjednoczonych ponad 50 lat temu. Jest artystą samorodnym, który maluje z potrzeby wyrażania siebie i dzielenia się swoją wrażliwością z innymi. Brudek po przegranej wojnie z Niemcami we wrześniu 1939 roku, dotarł dość okrężną drogą do Anglii, przez Rumunię, Francję i Norwegię. Po zakończonej wojnie jako żołnierz II Korpusu wybrał pozostanie na Zachodzie. W latach 50. przeniósł się na stałe z Anglii do Stanów Zjednoczonych. Nie mieściło mu się w głowie żeby po narażaniu swojego życia przez całą wojnę wracać do kraju którym zarządają siły wroga - komuniści. Obecnie Brudek jest rezydentem w domu opieki, choć jeszcze parę miesięcy temu można było spotkać go na ulicach Greenpointu. 

Jego malarstwo jest bardzo interesujące i bardzo "pokojowe". Płótna malowane grubo farbą tworzą fakturę pełną ciepła, chce się dotykać te jego obrazy. Malarstwo Brudka jest troszke bajkowe. Przedstawiane sceny czy krajobrazy są niby nierealne choć realistyczne. Powoduje ten nastrój sposób ujęcia tematu i kolorystyka. Bardzo swobodne traktowanie przestrzeni i perspektywy nadaje obrazom poczucia braku czasu, sceny robią wrażenie wiecznych. Obrazy Brudka są artystycznie i malarsko dojrzałe i dekoracyjne. Obecnie artysta nie ma zbyt wiele sił na malowanie, dobrze więc że nawet tak skromna wystawa jak ta pokazuje nam fragment jego dorobku. Malarstwo Brudka można oglądać do końca marca 2010 w kawiarni Starbucks na Greenpoincie.